ფიცი და ბრძანება: არააპოფანტური ლოგოსიდან სამეტყველო აქტების თეორიამდე
რა არის ფიცი? შეიძლება თუ არა ფიცის დანიშნულება და
სტრუქტურა რელიგიური, იურიდიული, პოლიტიკური და ფილოსოფიური დისკურსების გადამკვეთ
ხაზზე ვეძებოთ? რა აკავშირებს ფიცის დადების მომენტს ენობრივი გამოხატვის ფორმებთან?
არის თუ არა ენა ასერტორული ან პირობის შემცველი ფიცის აპრიორული შესაძლებლობა? აქვს
თუ არა ფიცისთვის მნიშვნელობის და დამაჯერებლობის
მინეჭების ფუნქცია ხელის თანმხლებ მოძრაობას? როგორი ურთიერთდამოკიდებულება არსებობს
ფიცსა და პერფორმატივს შორის? რა (არ) იცოდნენ სამეტყველო აქტების თეორიის შემქმნელებმა ოსტინმა
და სერლმა ფილონ ალექსანდიელზე, რომელიც „სიტყვისა და საქმის“ თვითიგივეობრიობაზე წერდა.
ჩვენი
მიზანი მოკრძალებულია და არ ითვალისწინებს ფიცის სრულ არქეოლოგიურ ანალიზსს, რაც უფრო
მასშტაბურ ინტერდისციპლინურ კვლევას საჭიროებს, თუმცა, არქივის რეკონცეპტუალიზაცია
და მცირე ისტორიული ექსკურსით დაწყება თეზისის კონსტრუირებისთვის მნიშვნელოვანი მოსამზადებელი
წინაპირობა იქნება.
No comments:
Post a Comment